As Caixas aceptan, de xeito provisorio, subir os salarios en base ao IPC

Onte día 8 de xullo era a data prevista de celebración polo Conflito Colectivo presentado contra a patronal das Caixas, ACARL, ante o impago da suba salarial prevista no Convenio.

Despois de que a Audiencia Nacional en conflitos colectivos semellantes ditara sentenzas a favor do persoal, a ACARL aceptou subir provisionalmente os salarios en base ao IPC estimado.

Podes ver aquí a acta do acordo.

Reconversión por Decreto do goberno do PSOE. Non á absorción de Caixanova

O pasado 26 de xuño o Goberno Central aprobaba o Real Decreto Lei 9/2009 sobre reestruturación bancaria, unha reconversión de Bancos e Caixas por decreto. O Goberno xustificou este decreto en base a unha “extraordinaria e urxente necesidade”, o que xunto ao monto total de recursos públicos que se dedicarán ao sector financeiro (90.000 millóns de euros que se suman aos anteriores 32.000 millóns) poñen en evidencia que estamos ante unha crise sistémica.

A actual crise ten a súa orixe nun modelo económico, o neoliberal, que reduciu as medidas de control e supervisión en toda Europa, permitindo un modelo de xestión das Entidades financeiras claramente especulativo. Hoxe a economía real está a pagar as consecuencias, entrando nunha recesión sen precedentes. Semella claro que sectores estratéxicos, como o financeiro, non poden estar ao arbitrio dos especuladores.

Non é menos certo que non todas as Entidades financeiras pasan polas mesmas dificultades, como recoñece o propio Goberno Central. En todo caso, e dado que a xestión realizada, nomeadamente nas Caixas de Aforros malia que tamén nos Bancos, provocaron a situación actual, hai que denunciar que o Goberno do PSOE non contempla esixir responsabilidades aos actuais equipos directivos.

Este Decreto Lei contempla

• Un plan de recapitalización das Entidades, unha nacionalización parcial e temporal do sistema financeiro ante a previsión de graves dificultades no sector. Para que posteriormente cando recuperen a senda dos beneficios, proceder á saída do Estado volvendo a mans privadas. Socialízanse as perdas e privatízanse os beneficios.

• Será o Banco de España, organismo responsable do control do sistema financeiro que agora debe ser rescatado, o que xestione os fondos e decida unilateralmente a reconversión do sector. Poderá impoñer fusións entre territorios, laminando as competencias das Comunidades Autónomas, entre elas de Galiza. Neste senso non é entendible o silencio do goberno de Alberto Núñez Feijóo, ante a invasión de competencias e dada a transcendencia da posible desaparición por absorción de Caixa Galicia ou de Caixanova.

• O Real Decreto contempla tamén a posibilidade de que o Banco de España poda liquidar Entidades, traspasando os depósitos e os activos a outras entidades ou ao FROB, sen facer ningún tipo de mención ao emprego.

• Esta reconversión por Decreto pode afectar a máis dun 30% do persoal, 75.000 persoas a nivel do Estado e ata 5.000 postos de traballo en Galiza, que poderían ser máis no caso de que se produza unha absorción das Caixas Galegas.

Queremos deixar clara a nosa oposición a un Decreto que dilapida recursos públicos, exime de responsabilidades aos malos xestores e prevé unha reconversión por Decreto incluíndo a liquidación de Entidades.

Por último, a nosa firme oposición a calquera absorción de Caixa Galicia ou Caixanova que leve a perda do seu carácter galego, e a desaparición das Sedes Centrais e dos Servizos Centrais das cidades de A Coruña e Vigo.

Asemblea Xeral Caixanova: A Dirección non clarexa o futuro

O pasado xoves 25 de xuño celebrouse a Asemblea Xeral 2009 de Caixanova, o máximo órgano de goberno da Entidade no que está presente unha representación do persoal.

Nas pasadas eleccións para este órgano de goberno CIG e UXT presentamos unha candidatura conxunta, polo que antes da Asemblea Xeral pactamos manter unha posición común ante a aprobación das contas e a xestión correspondente ao exercicio 2008. Deste xeito non demos o noso voto favorable a estes puntos, optando pola abstención.

Por outra parte a Conselleira Xeral da CIG, María Teresa Sampedro (Teté), formulou previamente unha pregunta á Dirección da Empresa, que transcribimos a continuación:

“O sistema financeiro está vivindo situación de continua incerteza en canto a solidez de bancos e caixas: declaracións do gobernador do Banco de España, da Ministra de Economía, etc. non sempre coincidentes e que producen inquedanza na poboación. Recentemente a axencia Moody´s rebaixou a calificación da fortaleza financeira de 30 entidades, entre estas figura Caixanova.

Malia que isto non represente necesariamente un perigo serio de solvencia, as recomendacións xerais das autoridades monetarias promoven, mais que recorrer ao financiamento do FROB, á fusión ou absorción con entidades sólidas. En base a isto ¿convén a Caixanova a fusión con outra Caixa?

Dado que se non é agora podería xurdir a necesidade mais adiante, ¿aceptaría o Consello de Administración unha fusión que con levara á desaparición da sede e dos servizos centrais de Vigo ou mesmo de Galiza?.”

A contestación por parte da empresa foi a que todos e todas coñecedes a través dos medios de comunicación, desbotaron unha posible fusión a nivel galego, sen posicionarse claramente sobre unha fusión cunha Caixa doutro territorio.

Neste senso e dado o escenario aberto polo goberno central coa aprobación do Real Decreto-lei 9/2009, sobre reestructuración bancaria, dende a CIG queremos deixar clara a nosa firme oposición a calquera fusión que leve a perda do carácter galego de Caixanova, a deslocalización da Sede Central e dos Servizos Centrais fora de Vigo ou fora de Galiza.

Balance Sindical nº 20

Xa está na rúa o voceiro da Federación, un novo número da edición en papel do "Balance Sindical", podes consultaro en internet a través do seguinte enlace.

Balance Sindical n 20

Publish at Calaméo or browse others.

Xubilacións a tempo parcial

Moitos compañeiros e compañeiras, nomeadamente os que cumpren 60 anos no 2010, agardan a decisión da empresa sobre a continuidade ou non das xubilacións a tempo parcial. Foron moi numerosas as consultas recibidas, polo que convén aclarar a situación actual.

No ano 2006 o Goberno, a patronal, CCOO e UGT asinaron o denominado “Acordo de medidas en materia de Seguridade Social”, que entre outras cuestións endurecía os requisitos das xubilacións anticipadas parciais.

Abríase unha excepción ata o 31/12/2009 para aquelas empresas ou sectores nos casos nos que houbera un acordo previo. Motivo polo que, daquela, instamos á Caixa a chegar a un acordo que permitira aos compañeiros e compañeiras xubilarse parcialmente. Así se fixo, poñendo en marcha un plan que remata este ano.

Cara ao 2010 ábrese unha situación nova, remata a excepción e, froito do acordo estatal, endurécense os requirimentos, esixindo a Seguridade Social as seguintes condicións:
Idade xubilación: aos 60 anos e 4 meses.

Xubilación: polo 80% da xornada (20% de tempo traballo).
Anos cotizados mínimos: 24 (sen computar as cotizacións pola parte proporcional das pagas extras).
Antigüidade na empresa: mínimo 4 anos.

A única excepción sería para o persoal cunha antigüidade mínima na empresa de 6 anos e 30 de cotización, sempre e cando o relevista sexa contratado a xornada completa e cun contrato indefinido. En definitiva, é posible manter as xubilacións parciais coas actuais condicións (60 anos e xubilarse polo 85% da xornada) sempre é cando se cumpran estes requisitos.

Seguimos pensando que as xubilacións parciais teñen unha tripla vantaxe, os compañeiros e compañeiras poden acceder a súa merecida xubilación, renóvase o cadro de persoal e permite a regularización dos contratos temporais.

Agardamos, polo tanto, que os anunciados recortes non cheguen ás xubilacións parciais e que a empresa manteña aberta esta posibilidade ata 2012.

Manifestación solidaria co Metal

O martes 9 de xuño ás oito da tarde terá lugar unha manifestación na cidade de Vigo, convocada por CIG, CCOO e UGT, en solidariedade coa loita do Metal e en apoio aos milleiros de traballadores que despois de seis xornadas de folga continuarán nesta semana cunha nova convocatoria de folga, que desde o mércores será indefinida e que o venres esta folga terá carácter xeral polo que están chamadas todas as empresas do sector, mesmo aquelas que teñen convenio propio. A continuación reproducimos un folleto que vai ser repartido á cidadanía, chamando á convocatoria desta manifestación, que sairá ás oito da tarde do cruce de Gran Vía con Urzáiz e que rematará na Praza da Estrela.

Os traballadores e traballadoras do Metal a toda a cidadanía

Queremos transmitirvos a nosa verdade por medio deste escrito xa que os acontecementos diarios son constantemente deformados interesadamente por algúns medios de comunicación, que tamén son empresas.

Antes de nada pedir desculpas polos trastornos que causamos nas nosas manifestacións, e sobre todo cando son disoltas de xeito brutal pola policía recaendo tamén nos cidadáns os golpes e pelotazos. Incluso os danos materiais nos negocios que por darnos acollida aos manifestantes, as súas cristaleiras son abatidas a queimarroupa en diferentes lugares da cidade.

Os 23.000 traballadores do Sector do Metal na Provincia, soldadores, mecánicos, chapistas, caldereiros, electricistas, torneiros, fresadores, pintores, fontaneiros, etc, somos os pais dos mozos e mozas que andan polas rúas da cidade, somos os irmáns, primos, fillos e fillas, os amigos e amigas que coñecedes, os amigos dos vosos fillos e das vosas fillas, somos como a inmensa maioría, traballadores que cobramos sobre mil euros en oito horas, e como non chega para pagar os gastos da casa e todo o demais, moitos de nós traballa once horas ao día, e por esta razón, cando chegamos aos cincuenta anos temos diferentes lesións incurábeis.

Todos os anos vemos falecer algún compañeiro en accidente laboral, mentres os nosos Patróns non renuncian aos seus chalets con piscinas nin aos seus barcos nin as grandes comidas nos mellores restaurantes. Eles nunca acaban pobres. Moitos empresarios non cumpren a Lei que é o noso Convenio, e traen traballadores de fora pagándolles a metade do salario, porque nós debemos resultarlles caro. Esta é a verdade do Metal.

Pedimos 0,50€ de incremento por hora traballada, pero eles xa subiron mais de 3 € na mesma hora aos seus clientes. Falan de crise e aproveitan para despedir de maneira barata, mentres reciben millóns de axuda pública do diñeiro que nos pagamos como impostos. Din que xa perderon 70 Millóns de € con esta Folga, pois con este diñeiro pagarían 6 anos do incremento salarial que pedimos. Din que resultamos caros con esta crise, pero os nosos salarios son moito mais baixos e temos mais contratos precarios que en Cataluña, Madrid, Francia, Alemania, Bélxica, ou acaso nestes lugares non lles afecta a crise?

Pensa en quen son os Agresores e quen os Agredidos. O noso Convenio axuda a mellorar o resto dos Convenios, por esta razón toda a Patronal quere vencernos, someternos e voltar a ter ao 70% de traballadores eventuais, despedir libremente, contratar ETTs, non pagar as horas extras obrigadas, non dar os días de descanso, e quedarse cunha parte maior dos nosos salarios. A nosa loita é por dignidade e ti sabes do que falamos.

Dous novos atracos

Onte duas oficinas de Caixanova na provincia de Pontevedra sufriron senllos atracos, nos que non houbo que lamentar vítimas.

Por outra banda a oficina de Caixanova en Matamá (Vigo) sufriu un atraco que non foi comunicado pola empresa, unha traballadora está de baixa por mor dese accidente laboral.